https://www.avivametals.com/collections/brass-alloys/leaded-brass/c34500-high-leaded-brass-65
برنج سرب‌دار تاریخی (Leaded BrassHistorical)

برنج سرب‌دار تاریخی (Leaded BrassHistorical)

3 مرداد 1405
11
0

Beschreibung:

برنج سرب‌دار (Leaded Brass) آلیاژی از مس (Cu)، روی (Zn) و سرب (Pb ۰.۵-۳٪) است که در قرن ۱۸ و ۱۹ میلادی برای ساعت‌ها ، ابزار دقیق و اشیاء تزئینی استفاده می‌شد. سرب ماشین‌کاری (Machinability) را به شدت بهبود می‌بخشد (تراشه‌های ریز و شکسته ایجاد می‌کند). امروزه به دلیل سمی بودن سرب ، در جواهرات و محصولات تماس با پوست ممنوع است (در اتحادیه اروپا و آمریکا). در جواهرات آنتیک ممکن است یافت شود.

Sorte und Entstehung:

آلیاژ Cu ۶۰-۷۰٪ + Zn ۳۰-۴۰٪ + Pb ۰.۵-۳٪. ذوب مس، روی و سرب. سرب به صورت ذرات ریز در ماتریس توزیع می‌شود و “روان‌کاری” حین ماشین‌کاری ایجاد می‌کند.

Colors:

زرد طلایی مات (Matte Yellow-Gold).

Symbolism:

تاریخ، صنعت، مهارت.

Nutzung:

(تاریخی) قطعات ساعت، ابزار دقیق، اشیاء تزئینی. امروزه:
ممنوع در جواهرات .

Gesundheitliche Vorteile:

حاوی سرب – سمی! (Lead Poisoning). در جواهرات مدرن اکیداً ممنوع . در جواهرات آنتیک:
با احتیاط – تماس طولانی با پوست ممکن است جذب سرب شود.

Cut and Forms:

ماشین‌کاری (تاریخی). امروزه:
فقط کلکسیون.

Pricing:

تاریخی.

Found Geography:

انگلستان ، فرانسه ، آلمان .

Erfindung:

قرن ۱۸ میلادی برای بهبود ماشین‌کاری.

Kombinationen der Herstellung:

در جواهرات آنتیک:
با مینا و سنگ‌های بدلی .

Legende über diesen Stein:

“Leaded Brass” – برنجی که با “سرب” نرم‌تر و دقیق‌تر شد، اما امروزه به دلیل سمی بودن از جواهرات حذف شده است.

Haltung und Haltungsplätze:

تاریخی – موزه. سمی! – دور از کودکان.

Saubermachung:

فقط توسط متخصص. (سرب – شستن دست پس از تماس).

Glauben in verschiedenen Kulturen:

اروپا:
“Leaded Brass” – آلیاژ منسوخ.

"برنج سرب‌دار تاریخی (Leaded Brass) به آلیاژهای مس-روی اطلاق می‌شود که با افزودن سرب (معمولاً ۲ تا ۲۰ درصد) به عنوان یک عنصر آلیاژی عمدی، خواص ریخته‌گری و ماشین‌کاری آن‌ها را به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشند. این آلیاژ که از دوره روم باستان تا قرون وسطی در سراسر اروپا، خاورمیانه و شمال آفریقا رواج داشت، به دلیل روان‌سازی عالی در حالت مذاب و توانایی در پر کردن جزئیات ظریف قالب‌ها، برای ساخت جواهرات، سگک‌ها، ظروف و اشیاء تزئینی با طرح‌های پیچیده استفاده می‌شد . افزودن سرب همچنین قابلیت برش‌کاری و مقاومت در برابر سایش را افزایش می‌داد، هرچند که باعث کاهش چقرمگی و مناسب نبودن برای آهنگری می‌شد ."

Keywords: #برنج_سرب_دار_تاریخی #آلیاژ_کهن_ریخته_گری #جواهرات_تاریخی #برنج_سربی #LeadedBrass #HistoricalJewelry #CastingAlloy #RomanBrass #MedievalBrass
Info: ترکیب شیمیایی نمونه‌های تاریخی: ترکیب برنج سرب‌دار در طول تاریخ بسیار متغیر بوده است. نمونه‌های آنالیز شده از دوره‌های مختلف شامل: فیبولای کمانی رومی (قرن چهارم میلادی): مس (۷۶.۲۵%)، روی (۱۲.۱۸%)، سرب (۱۰.۴۸%) و قلع (۰.۶۱%) . پلاک سوراخ‌دار بیزانسی (قرن ۶-۷ میلادی): برنج سرب‌دار ریخته‌گری شده به روش موم‌زدود . چگالی: حدود ۸.۲-۸.۶ گرم بر سانتی‌متر مکعب (با افزایش سرب، چگالی افزایش می‌یابد). ویژگی‌های کلیدی: روان‌سازی عالی در حالت مذاب (مناسب برای ریخته‌گری)، پر کردن جزئیات ظریف قالب، ماشین‌کاری‌پذیری بالا، رنگ طلایی-زرد، اما چقرمگی پایین و نامناسب برای آهنگری . کاربردهای تاریخی: جواهرات (فیبولا، گیره‌ها، حلقه‌ها)، سگک‌های کمربند، اتصالات تزئینی، ظروف، اشیاء مذهبی و نظامی . دوره‌های استفاده: از روم باستان (قرن اول تا چهارم میلادی) ، دوره ساسانی (۲۲۴-۶۵۱ میلادی) ، دوره بیزانس (قرن ۶-۷ میلادی) و قرون وسطی (قرن ۹-۱۳ میلادی) . نکته مهم: برنج سرب‌دار تاریخی با برنج سرب‌دار مدرن تفاوت دارد. در گذشته، افزودن سرب اغلب به دلیل استفاده از سنگ‌های معدنی حاوی سرب یا بازیافت ضایعات بود، در حالی که امروزه سرب به صورت کنترل‌شده و با استانداردهای خاص افزوده می‌شود. همچنین، به دلیل خطرات سرب، استفاده از این آلیاژ در جواهرات مدرن با محدودیت‌های شدیدی مواجه است.
اشتراک‌گذاری:

0 نظر

هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

افزودن نظر جدید