گوهرِ پسرِ تابستان

پیش از آنکه آزمایشگاه‌های مدرن و ترکیبات شیمیایی وارد زندگی انسان شوند، مردم برای بسیاری از مشکلات روزمره‌شان به طبیعت پناه می‌بردند. سنگ‌ها، گیاهان و کهن‌الگوها بخش مهمی از این داروخانهٔ طبیعی بودند. در طب سنتی ایران و همچنین در فرهنگ عامهٔ یمن و برخی مناطق افغانستان، سنگ شجر قائن جایگاه ویژه‌ای داشت. حکیمان ایرانی آن را با نام «حجر الشجر» یا «سنگ درختی» می‌شناختند و معتقد بودند این سنگ حافظه را تقویت می‌کند، وسواس فکری را کاهش می‌دهد و برای درمان بی‌خوابی ناشی از نگرانی مفید است. جالب اینجاست که این باورها با یافته‌های امروزی در حوزهٔ سنگ‌درمانی کمابیش همخوانی دارد؛ زمین‌گیری (Grounding) که امروز در روانشناسی مثبت‌گرا مطرح است، دقیقاً همان ادعایی است که شجر قائن برای آن تجویز می‌شد.

در باورهای کهن یمنی، شجر قائن را سنگی مقدس می‌دانستند و آن را در کیسه‌های کوچک پارچه‌ای همراه با نخ قرمز و چند دانه اسفند، به عنوان تعویذی در برابر چشم‌زخم و انرژی‌های منفی حمل می‌کردند. مادران برای آرام کردن نوزادان بی‌قرار، سنگ شجر قائن را زیر تشک یا گهواره می‌گذاشتند. حتی برخی روستاییان خراسان باور داشتند اگر کشاورز پیش از کاشت بذر، یک قطعه شجر قائن را یک شب در کیسه بذر قرار دهد، محصول سال پربارتر خواهد شد. در برخی مناطق، این سنگ را «وکیل» می‌نامیدند و معتقد بودند در دعاوی حقوقی، همراه داشتن شجر قائن به نفع صاحبش حکم می‌کند. چه این باورها ریشهٔ علمی داشته باشند و چه صرفاً نمادین، یک حقیقت در آنها نهفته است: انسان همیشه به چیزی نیاز داشته که او را به ریشه‌ها و آرامش اولیه‌اش پیوند بزند. شجر قائن، این پیوند بود.   پیشینیان ما شجر قائن را «درخت صبر» می‌نامیدند. نه به این دلیل که معجزه می‌کرد، بلکه چون به آدم یادآوری می‌کرد هر تغییری ریشه می‌خواهد و هر ریشه‌ای به زمان نیاز دارد.  

گوهر درختی پسر تابستان را در دست گیر و هر چند بامداد بنگر و اسمش را صدا بزن تا حافظه را نیرو دهد و غم را بزداید. Boy in Sommer

 

CODE : DRG6